Web Content Display

użytki ekologiczne

Jedną z form ochrony przyrody w Polsce wg. ustawy o ochronie przyrody z 2004 roku są użytki ekologiczne. Są to zasługujące na ochronę pozostałości ekosystemów, mających znaczenie dla zachowania różnorodności biologicznej - naturalne zbiorniki wodne, śródpolne i śródleśne oczka wodne, kępy drzew i krzewów, bagna, torfowiska, wydmy, płaty nieużytkowanej roślinności, starorzecza, wychodnie skalne, skarpy, kamieńce, siedliska przyrodnicze oraz stanowiska rzadkich lub chronionych gatunków roślin, zwierząt, i grzybów, ich ostoje oraz miejsca rozmnażania lub miejsca sezonowego przebywania.

Na terenie Nadleśnictwa Jarocin znajduje się użytek ekologiczny o nazwie Pasieki. Został on uznany na podstawie Uchwały Rady Miejskiej w Miłosławiu Nr 24/168/09 z dnia 2 czerwca 2009 roku. Obiekt ten znajduje się na terenie obrębu i leśnictwa Czeszewo, w sąsiadujących ze sobą oddziałach 86g (0,81 ha), 86o (6,40 ha) i 98o (12,70 ha), zajmuje łącznie 20,10 ha. Użytek ten stanowi mozaikę chronionych nieleśnych siedlisk przyrodniczych: łąk selernicowych, łąk trzęślicowych i niżowych świeżych łąk użytkowanych ekstensywnie ze stanowiskami czarcikęsika Kluka Succisella inflexa (jedyne miejsce występowania tego gatunku na terenie Wielkopolski), fiołka mokradłowego Viola stagnina i goryczki wąskolistnej Gentiana pneumonanthe.

Istotnym powodem tworzenia użytków ekologicznych jest potrzeba objęcia ochroną niewielkich powierzchniowo obiektów, ale cennych pod względem przyrodniczym. Nie mogły one być objęte ochroną rezerwatową ze względu na niewielką powierzchnię i zazwyczaj mniejszą rangę ich walorów przyrodniczych. W Polsce jeszcze w 2013 roku znajdowało się 7090 użytków ekologicznych o łącznej powierzchni 50 597,5 ha, a liczba ta nieustannie wzrasta.

Użytek ekologiczny ustanawia rada gminy (do końca czerwca 2009 r. prawo takie miał także wojewoda), w odpowiedniej uchwale określając: nazwę danego obiektu lub obszaru, jego położenie, sprawującego nadzór, szczególne cele ochrony, w razie potrzeby ustalenia dotyczące jego czynnej ochrony oraz zakazy właściwe dla tego obiektu, obszaru lub jego części. Uchwała wymaga uzgodnienia z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska. Wprowadzane zakazy wybiera się spośród pozycji wymienionych w art. 45 ustawy o ochronie przyrody. Rada gminy może również, ale tylko po uzgodnieniu z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska, znieść użytek w przypadku utraty jego wartości, albo w przypadku gdy koliduje on z realizacją inwestycji celu publicznego. Rada gminy nie ma kompetencji do zlikwidowania użytku w innych przypadkach, niż te dwie sytuacje wyraźnie wymienione w ustawie (Ochrona środowiska 2014 D. Bochenek).